| Nasze artykuły |
- Tytuł : Żywienie - tylko jak?
- Dział: Żywienie psów
- Kategoria : Żywienie
- Dodany : 05/12/07
- Ilość wyświetleń: 12108
1. Jedzenie surowe
Najpopularniejsza surowa dieta to BARF. Według jej twórcy, dr Iana Billinghursta, prawidłowo skomponowany posiłek dla psa składa się w 60% z surowych kości z mięsem, 15-20% surowych, zmiksowanych warzyw, 10% surowych podrobów oraz 10% różnych dodatków (surowe jaja, algi, jogurt, olej rybi, twarożek i inne).
Zalety:
- posiłki przygotowywane są ze świeżych i dobrej jakości produktów;
- produkty podawane są w stanie surowym, dzięki czemu ich zawartość odżywcza jest wykorzystywana przez psa w stopniu maksymalnym;
- proporcje poszczególnych składników oraz fakt, że jedzenie podawane jest w stanie surowym sprawiają, że tego typu dieta najwierniej odwzorowuje "dietę ewolucyjną" psów, czyli taką, do jakiej są one genetycznie przystosowane;
- niska zawartość węglowodanów;
- bardzo często obserwuje się dobroczynny wpływ na zdrowie psów (znika kamień nazębny, poprawia się jakość sierści, znikają "alergie", itp.);
- gryzienie kości dobrze wpływa na psychikę psa (czynność uspokajająca).
Potencjalne zagrożenia i minusy:
- w przypadku niewłaściwego przechowywania surowego mięsa istnieje ryzyko jego skażenia bakteriami lub grzybami;
- nie wszystkie psy lubią surowe mięso;
- nie wszystkie psy dobrze tolerują surowe mięso lub wysoką zawartość tłuszczu;
- podawanie surowych kości niesie ze sobą ryzyko mechanicznego uszkodzenia psich zębów lub układu pokarmowego;
- w przypadku, gdy nie będziemy szczególnie dbać o różnorodność podawanych produktów istnieje ryzyko zaistnienia niedoborów witamin lub minerałow w organizmie psa;
- nie każda gospodyni domowa zaakceptuje w kuchni psa ogryzającego surową kość, nie wspominając o tym, że czasem psy lubią chodzić ze swoją "zdobyczą" po całym mieszkaniu;
- dobrej jakości BARF jest drogi.
2. Posiłki gotowane w domu
Zwykle składają się z mieszaniny mięsa (surowego lub gotowanego), warzyw (surowych lub gotowanych) oraz węglowodanowego wypełniacza (np. ryż, makaron, kasza gryczana, gotowane ziemniaki, psie suchary). Najczęściej spotykane propozycje proporcji między poszczególnymi składnikami to 1:1:1.
Zalety:
- posiłki przygotowywane są ze świeżych i dobrej jakości produktów;
- psy bardzo chętnie jedzą domowe jedzenie;
- posiłki nie zawierają dodatków chemicznych, takich jak konserwanty czy sztuczne barwniki;
- jeśli nasz pies cierpi na alergie pokarmowe wówczas posiłki możemy łatwo dostosować do jego potrzeb, zmieniając rodzaj mięsa, warzyw lub wypełniacza;
- umiarkowane koszty (można wykorzystać odpady kuchenne).
Potencjalne zagrożenia i minusy:
- w tak skomponowanych posiłkach brak jest wystarczającego źródła wapnia, dlatego psu należy podawać albo kości albo uzupełniający preparat wapniowy (wg wskazań lekarza wet.);
- jeśli nie będziemy dbać o dużą różnorodność produktów, z których przygotowywane są posiłki dla psa, istnieje ryzyko wytworzenia się w jego organizmie niedoborów witamin lub minerałow, dlatego wskazane jest podawanie suplementów (wg wskazań lekarza wet.);
- jeśli wszystkie produkty będą poddane obróbce termicznej, jedzenie będzie "martwe" (brak "dobrych" bakterii, enzymów, itp).
3. Sucha karma
Zalety:
- zbilansowanie podstawowych składników pokarmowych;
- wygodna dla właściciela;
- duży zakres cenowy - od bardzo tanich po bardzo drogie;;
- duża różnorodność rodzajów karmy na rynku
- dość chętnie jedzona przez psy.
Potencjalne zagrożenia i minusy:
- zawartość chemicznych dodatków, takich jak konserwanty, antyutleniacze, barwniki, dodatki smakowe;
- brak "żywych" składników pokarmowych, takich jak na przykład enzymy;
- nienaturalna modyfikacja białek w procesie ekstrudacji;
- zbyt wysoka zawartość węglowodanów;
- niska zawartość (dobrze przyswajalnego) białka pochodzenia zwierzęcego;
- "wydelikacenie" układu pokarmowego psa (brak "dobrych" bakterii);
- zaburzenia wynikające z nadmiaru witamin lub minerałów;
- zaburzenia wchłaniania wynikające z reakcji poszczególnych witamin lub minerałów między sobą;
- nie wiemy, jakiego pochodzenia i jakości są użyte produkty;
- skomplikowana zawartość utrudnia wyodrębnienie składnika uczulającego, w przypadku wystąpienia alergii;
- nieczytelnie lub błędnie podawane informacje o składzie karmy.
Zdecydowanie nie polecam podawania psu tanich karm, sprzedawanych w supermarketach!
Autor artykułu:
Magda Urban
Dalsze rozpowszechnianie, kopiowanie w części lub w całości bez zgody autora tekstu - zabronione
|
