• Tytuł : Na wystawę z Labradorem
• Dział: Wystawy psów
• Kategoria : Na wystawę z...
• Dodany : 04/12/06
• Ilość wyświetleń: 10942

Przygotowanie labradora do wystawy jest dosyć łatwe. Nie trzeba zamieniać łazienki w salon psiej piękności, niepotrzebne będą żmudne zabiegi pielęgnacyjne. Odrobina formalności, miska z wodą i dobry humor wystarczą aby spędzić miły dzień ze swoim przyjacielem.

Formalności

Najpierw trzeba zgłosić psa na wystawę i trzeba to zrobić odpowiednio wcześniej (wystawy międzynarodowe przyjmują zgłoszenia ok. 1,5 miesiąca a krajowe na 1 miesiąc przed terminem imprezy). Formularz zgłoszeniowy jest do pobrania na stronach Związku Kynologicznego w Polsce w sekcji Wystawy. Tam również znajdziesz kalendarz wystaw. Wystawy są oczywiście odpłatne.

Tsunami Twa Zandalle w hodowli Maroccan Velvet

Związek Kynologiczny w Polsce organizuje następujące rodzaje wystaw: wystawa krajowa, międzynarodowa, klubowa i wystawa championów. Dwie ostatnie są popularne głównie wśród hodowców. Początkującemu wystawcy proponuję zacząć od wystaw krajowych.

Psa można zgłosić do jednej z następujących klas

klasa szczeniąt (6-9 m-cy)
klasa młodzieży (9-18 m-cy)
klasa pośrednia (15-24 m-cy)
klasa otwarta (pow. 15 m-cy)
klasa użytkowa (pow. 15 m-cy, jeśli pies ma certyfikat użytkowości)
klasa championów
klasa weteranów (pow. 8 lat).

Na wystawach klubowych organizuje się dodatkowe klasy. O wieku psa decyduje dzień przed wystawą.

Pies w wieku 15-24 m-cy może być zgłoszony do więcej niż jednej klasy. Dobrze jest wybierać wówczas grupę niższą wiekowo (np. 15-miesięczny pies może być oceniany w młodzieży, klasie pośredniej lub otwartej – najlepiej zgłosić go do klasy młodzieży lub pośredniej, gdzie będzie startował z psami lżejszej budowy a nie z tymi w pełni rozwiniętymi).

Aby zgłosić psa na wystawę potrzebny będzie rodowód (z wyjątkiem szczeniąt i młodzieży), którego kserokopię trzeba dołączyć do zgłoszenia. Przed wystawą otrzymasz pocztą potwierdzenie przyjęcia psa – zawierające numer katalogowy, który jest jednocześnie numerem startowym.

Przygotowanie psa

Jak wspomniałam wcześniej, labrador nie wymaga specjalnych przygotowań. Najważniejsze, aby pies był zdrowy i w dobrej formie. Nie może być zbyt chudy ani otłuszczony. Wzorzec definiuje labradora jako psa mocnej budowy – ale nie należy tego mylić ze zbytnim umięśnieniem ani nadwagą. Pies prawidłowo żywiony wysokiej jakości karmą, w ilości odpowiedniej dla wieku i trybu życia, nie dokarmiany bez potrzeby i zażywający odpowiedniej ilości ruchu powinien być w dobrej formie a jego sierść powinna być lśniąca. O dobrą kondycję psa należy dbać przez całe jego życie – nie tylko przed wystawą.

Maroccan Velvet Sacco w pozycji

Aby pies mógł zostać oceniony nie może mieć wad dyskwalifikujących, o których piszę niżej. Ważne jest również, aby pies nie był agresywny ani zbyt lękliwy.

Jeśli chodzi o zabiegi pielęgnacyjne - wszystko, czego wymaga labrador to kąpiel (kilka dni przed wystawą na wypadek gdyby miał wystąpić łupież) sprawdzonym wcześniej (szamponem. Przydałoby się również wyczesanie podszerstka drucianą szczotką. Można również odrobinę przyciąć włos na ogonie zaokrąglając go – ale nie jest to konieczne (uważaj aby nie uszkodzić czubka ogona, przycinaj sam włos!).Trochę więcej wysiłku trzeba włożyć w przygotowanie psa czekoladowego - konkretnie o utrzymanie w dobrym stanie jego sierści, która w okresie letnim może się rozjaśniać pod wpływem słońca.

Pies powinien umieć biec przy lewej nodze

Najważniejsze, aby wystawiany pies był aktywny, wesoły (ale zdyscyplinowany), przyjaźnie nastawiony, w ciągłym kontakcie ze swoim właścicielem. Z psem należy poćwiczyć: chodzenie/bieganie przy lewej nodze, pokazywanie zębów oraz pozostawanie w pozycji stojącej przez kilka minut. Młode psy niechętnie stoją długo w jednej pozycji i mają tendencję do przysiadania. Nie będzie wielkim błędem jeśli pies od czasu do czasu usiądzie – zwłaszcza jeśli jest zmęczony. Ważne, aby pies stał w trakcie oceny indywidualnej (tzw. opisu) i zawsze wtedy, kiedy patrzy na niego sędzia. Siedzącego psa nie da się ocenić.

Pies nie powinien zachowywać się na ringu zbyt swobodnie – nie może wyskakiwać na ludzi, reagować agresywnie lub lękliwie, podskakiwać w biegu czy gryźć smyczy.

Trening z psem najlepiej przeprowadzić w parku, wśród innych psów i ludzi. Istnieją tam warunki zbliżone do tych, jakie pies będzie miał na wystawie. Dla tych, którzy o tym nie wiedzą a wiedzieć powinni: labradora szkoli się łagodnie. Najlepiej sprawdza się szkolenie `na zachętę` czyli przysmak, szkolenie nie powinno być zbyt długie i zawsze zakończone zabawą. Nie wolno psów bić ani karać. Widziałam już nie raz zdenerwowanych właścicieli szarpiących swoje rozkojarzone psy i zapewniam wszystkich, że jest to godny pożałowania widok świadczący o braku elementarnej znajomości rasy jak również szacunku dla zwierzęcia. Młodym psom można pozwolić na odrobinę nieposłuszeństwa, także na wystawie, gdzie zbyt wiele się dzieje aby pies mógł skoncentrować się na wykonywaniu poleceń.

Na wystawie

Na wystawę zabierz ze sobą:

- potwierdzenie przyjęcia na wystawę (oraz naklejkę z numerem startowym, jeśli ją otrzymałeś)
- książeczkę zdrowia psa z aktualnym szczepieniem przeciwko wściekliźnie (szczepienie nie może być wykonane w czasie 2-ch tygodni przed terminem wystawy)
- oryginał dowodu wpłaty za udział w wystawie
- ringówkę (czyli specjalną smycz do wystawiania)
- psie przysmaki lub zabawkę
- miskę
- karmę, jeśli czeka was dłuższa podróż
- miękką szczotkę lub szmatkę do wygładzenia sierści (nie jest niezbędna)
- jeśli pies ma matową sierść zabierz nabłyszczacz w sprayu
- ręcznik/kocyk dla psa
- parasol.

Ringówka labradora

Na wystawę przyjedź trochę wcześniej. Sporo czasu zajmuje znalezienie miejsca, zaparkowanie samochodu itp. Najpierw trzeba odnaleźć sekretariat wystawy, gdzie odbierzesz naklejkę z numerem startowym (o ile nie otrzymałeś jej wcześniej pocztą) i katalog. Następnie znajdź odpowiedni ring, miejsce dla psa w pobliżu i zrelaksuj się.

Bardzo często wystawy odbywają się w upalne, letni dni. Nie muszę chyba nikomu tłumaczyć, że są to bardzo niesprzyjające warunki dla psa. Dlatego należy mu się odrobina cienia pod drzewem lub chociaż parasolem i miska z wodą.

Nie ma większego sensu męczenie psa ćwiczeniami przed wyjściem na ring. Lepiej, aby we właściwym momencie był wypoczęty i chętny do współpracy.

Na ringu

Sędziowanie odbywa się w następującej kolejności: najpierw psy we wszystkich klasach począwszy od szczeniąt, potem suki. Obserwuj co dzieje się na ringu. Jeśli się spóźnisz sędzia ma prawo odmówić oceny psa. Przed wejściem na ring przyklej w widocznym miejscu na ubraniu naklejkę z numerem startowym. Psa wystawia jedna osoba, na zmianę wystawcy po wejściu na ring musi wyrazić zgodę sędzia.

Najpierw wystawcy ustawiają się w szeregu, w kolejności numerów startowych. Sędzia podejdzie do każdego psa i obejrzy sylwetkę, ogon, jądra u psów oraz zęby, które labrador powinien pokazać bez grymaszenia. Następnie wszyscy biegną dookoła ringu, pies biegnie po Twojej lewej stronie. Ważne jest utrzymanie pewnej odległości pomiędzy psem biegnącym przed Tobą. Jeśli znajdujecie się zbyt blisko siebie – zwolnij, w przeciwnym razie pies nie będzie poruszał się harmonijnie. Ruch jest bardzo ważną częścią oceny labradora, ujętą we wzorcu. Pies powinien poruszać się żwawo, płynnie, kończyny przednie i tylnie powinny pracować równolegle do osi ciała. Ociężały ruch obniży ocenę psa, podobnie jak wyskoki i próby wymknięcia się z ringu (na szczenięta i młodzież sędzia spojrzy zapewne łaskawszym wzrokiem).

 Psy ustawione w kolejności numerów startowych

Teraz rozpoczyna się opis każdego psa po kolei – najpierw zostaniesz poproszony o pobiegnięcie z psem w linii prostej od i do sędziego. Następnie sędzia poprosi Cię o podejście do stolika, gdzie ustawisz psa w pozycji stojącej. Pies powinien stać a jeśli przysiada, przejdź kilka kroków w tył lub zmień stronę. Najlepiej zachęcić psa do stania trzymając w ręku smakołyk lub ulubioną zabawkę. Jest to dość ważny moment, ponieważ od ustawienia psa w pewien sposób zależy jego ocena. Po pierwsze, pies powinien stać bokiem, równolegle do sędziego a przodem do Ciebie. Ważne, aby ringówka była opuszczona nisko i luźno na klatkę piersiową, co optycznie wydłuży szyję. Źle wygląda `duszenie` psa wysoko zaciśniętą smyczą. Zwróć uwagę na odpowiednie ustawienie tylnych kończyn - bardzo niekorzystnie prezentuje się pies z wyciągniętymi daleko tylnymi łapami, taka postawa łagodzi kątowanie. Przy odrobinie wprawy możesz korygować ustawienie kończyn psa. Grzbiet powinien tworzyć poziomą linię – jeśli pies się garbi, zrób krok do tyłu. Idealnie, jeśli ogon merda wesoło na wysokości linii grzbietu, ale może też być opuszczony. Po ocenie indywidualnej wracasz do szeregu (lub opuszczasz ring).

Maroccan Velvet Tenshi podczas oceny kl. młodzieży

Zakończenie sędziowania przebiega różnie – najczęściej psy ubiegające się o lokaty pozostają, reszta opuszcza ring. Sędzia może jeszcze prosić o bieganie po okręgu i w linii prostej w celu porównania psów, co do których ma wątpliwości. Następnie ustala lokaty.

Warto nadmienić, że z dwóch porównywalnych psów przeważnie wygrywa ten, który jest lepiej przygotowany.

System oceny

Zacznę od przypomnienia, w jakim celu są organizowane wystawy psów. Otóż podstawowym celem jest typowanie najlepszych psów, które można przeznaczyć do hodowli oraz dyskwalifikacja tych, które dla dobra rasy nie powinny dawać potomstwa. Dlatego też wystawy najpełniej służą hodowcom. Nie oznacza to, że jeśli nie masz planów hodowlanych w stosunku do swojego psa udział w wystawie jest bezcelowy - tym bardziej, jeśli pies zasługuje na wyróżnienie. Warto jednak pamiętać, że wystawa psów nie jest nikomu niepotrzebnym konkursem piękności.

W klasie szczeniąt system oceny jest trójstopniowy: sędzia może przyznać ocenę `wybitnie obiecujący` (wstążka żółta), `obiecujący` (biała), `mało obiecujący` (bez wstążki). Jak widać oceny w tej klasie dotyczą raczej wyglądu psa w przyszłości, trudno jest ocenić szczenięta.

W pozostałych klasach ocena psa składa się z indywidualnej i porównawczej. Ocena indywidualna może być: `doskonała` (wstążka niebieska), `bardzo dobra` (wstążka czerwona), `dobra` (zielona), `dostateczna`, `dyskwalifikująca` i `nie do oceny` (dla trzech ostatnich brak wstążki). Ocenie indywidualnej podlegają wszystkie wystawione psy. Ocena porównawcza polega na ustaleniu lokat (1-4) pod warunkiem, że psy uzyskały ocenę przynajmniej `bardzo dobrą`. Jeśli psy otrzymały oceny `doskonałe`, dla trzech pierwszych lokat przyznawane są medale.

W klasach pośredniej, otwartej, użytkowej i championów - za 1 lokatę z oceną doskonałą można otrzymać dodatkowo tytuł CWC (certyfikat na krajowego championa). Na wystawach o statusie międzynarodowym przyznaje się także tytuł CACIB (certyfikat na międzynarodowego championa). CACIB przyznaje się najlepszemu psu i najlepszej suce, wyłonionym w drodze porównania spośród tych, które otrzymały ocenę doskonałą z lokatą 1 w klasie pośredniej, otwartej, użytkowej i championów. W klasie młodzieży sędzia może przyznać tytuł Zwycięzcy Młodzieży dla psa, który otrzymał 1 lokatę i ocenę `doskonałą`, nie dotyczy to wystawy championów. W/w tytuły mogą, ale nie muszą zostać przyznane.

Ocena każdego psa jest udokumentowana w Karcie Oceny Psa i jej oryginał otrzymuje wystawca. Psy z oceną min. `dobrą` dodatkowo otrzymują dyplom. Decyzja sędziego jest ostateczna i w bardzo złym stylu jest jej komentowanie – jakkolwiek dyskusyjna by ona była.

Więcej o systemie oceny, tytułach oraz konkurencjach finałowych można przeczytać w Regulaminie Wystaw w na stronie Związku Kynologicznego lub w katalogu wystawy.

Cechy niepożądane u labradora

Aby zrozumieć zasady oceny labradora należy sięgnąć do wzorca rasy.Czynników wpływających na ocenę psa jest zbyt wiele aby przedstawić je w tym artykule. Dlatego zajmę się tylko cechami dyskwalifikującymi i niepożądanymi.

 Ogon labradora nie powinien być noszony powyżej linii grzbietu

Do cech dyskwalifikujących zalicza się: nieprawidłowy zgryz i braki w uzębieniu, wady w umaszczeniu (np. plamy z wyjątkiem dopuszczalnej, niewielkiej białej plamki na piersi), brak jednego lub obu jąder w worku mosznowym u psa, ogon zakręcony nad grzbietem, wzrost poza normą, widoczne oznaki choroby.

Niektóre cechy niepożądane, które mogą obniżać ocenę lub nawet dyskwalifikować psa: nieodpowiedni dla rasy charakter (agresja, lękliwość), zbyt wątła budowa, nadwaga, kolor oczu inny niż brązowy, wysoko noszony lub cienki ogon, sierść nieodpowiedniej jakości lub zbyt długa (lekko falująca sierść na grzbiecie nie jest wadą), ociężałość w ruchu, niedyspozycja aparatu ruchowego, zbieżność oraz bardzo strome kątowanie tylnych kończyn.

Za braki w dyscyplinie (np. wyskakiwanie, ucieczki z ringu, unikanie oceny uzębienia, jąder) pies może nie zostać oceniony. W wystawie nie mogą brać udziału suki z cieczką lub w widocznej ciąży.

Sędzia sprawiedliwy czy niesprawiedliwy?

Ten rozdział napisałam dla tych, którym zdarzy się przegrać. Zwycięzcy z reguły nie wątpią w sprawiedliwość oceny :-).

Ocena psa, choć oparta o definicję wzorca, jest sprawą subiektywną. Właściciel psa musi to zrozumieć i zaakceptować. Niemożliwe jest ustalenie prawdziwej wartości psa na podstawie oceny z jednej wystawy, choćby dlatego, że pies może akurat być w nienajlepszej formie. Z drugiej strony również ocena psa przez jego właściciela do obiektywnych często nie należy. Jeśli więc Twój pies nie wygrał za pierwszym razem – spróbuj ponownie, a jeśli nie powiodło się za drugim i piątym razem... być może nie jest on jednak taki idealny.

Nie każda przegrana jest porażką (jeśli masz srebrny medal to przegrałeś czy wygrałeś?). W tak licznie reprezentowanej rasie nawet ocena doskonała bez lokaty jest powodem do dumy. Niezależnie od tego, czy pies spełnił Twoje oczekiwania czy też nie, postaraj się aby udział w wystawie dobrze mu się kojarzył.

Nie można wreszcie traktować złej oceny jako wyroku na psie. Pewne rzeczy można poprawić, poćwiczyć bieganie czy stanie w pozycji, zadbać o lepszą kondycję. A jeśli i to nie da rezultatu – kochaj swojego psa tak, jak on kocha ciebie i nie proś o więcej. Choć dla mnie to najpiękniejsze psy na świecie, z pewnością mają o wiele więcej do zaoferowania niż sam wygląd fizyczny.

Autor artykułu i zdjęć:

Dorota i Janusz Strzebońscy
Maroccan Velvet
www.labradorretriever.pl