W zasadzie przy pojawieniu się jednego z ww. objawów, oprócz wielu innych jednostek chorobowych, musi się wziąć pod uwagę ropomacicze. W wywiadzie należy ustalić:
- wiek - suka w średnim wieku lub stara
- kiedy zakończyła się cieczka - zakres 5-80 dni
- czy stosowano kiedyś antykoncepcję hormonalną
Objawy i częstotliwość ich występowania:Wyciek z pochwy + + + +
Powiększenie brzucha + + - -
Zwiększone pragnienie + + + -
Brak apetytu + + - -
Wymioty + + - -
Osłabienie "zadu" + + - -
Objaśnienia: im więcej plusów, tym częściej występuje dany objaw.
Rozpoznanie:Po sprecyzowaniu podejrzenia, należy dobrać odpowiednie badania dodatkowe potwierdzające lub wykluczające wstępną diagnozę.
Jako rutynowe badania, należy wymienić: badanie cytologiczne wymazu z dróg rodnych
- badania laboratoryjne krwi (morfologia, badania biochemiczne, OB)
- USG
Leczenie:Główną metodą terapeutyczną w przypadku kompleksu endometritis-pyometra jest zabieg chirurgiczny. Każdy właściciel zwierzęcia powinien być o tym poinformowany. Podjęcie zachowawczego leczenia wiąże się z ryzykiem niepowodzenia i wysokimi kosztami. Przy dużej wartości hodowlanej suki można podjąć się nierzadko skutecznej terapii farmakologicznej. Jednakże należy pamiętać, że schorzenie to lubi nawracać.
Leczenie zachowawcze suki powyżej 7 roku życia mija się z celem, ponieważ nawet w przypadku zaleczenia, nawrót często kończy się śmiercią pacjentki.
Leczenie chirurgiczne:
Po zdiagnozowaniu ropomacicza, należy podjąć decyzję o zabiegu chirurgicznym. W związku z tym należy ocenić stan ogólny zwierzęcia. Z jednej strony zabieg należy wykonać jak najszybciej, z drugiej strony nie każdy pacjent kwalifikuje się od razu do zabiegu chirurgicznego. Należy zawsze wykonać oprócz zwykłego badania klinicznego, badanie krwi. W przypadku takich objawów jak wysoka temperatura ciała, zaburzenia pracy nerek i/lub wątroby, czy złego stanu ogólnego spowodowanego toksemią, należy poprawić stan ogólny pacjenta.
Technika wykonania zabiegu: ovariohysterectomia
Cięcie powłok brzusznych wykonuje się w linii białej od pępka w kierunku doogonowym starając się wykonać jak najmniejsze cięcie (1,5 - 5 cm). W przypadku "zamkniętego" ropomacicza długość cięcia dyktuje średnica wypełnionego ropą rogu macicznego. Macicę wydobywa się z pomocą specjalnego haczyka (fot.1). Następnie wydobywa się torebkę jajnikową, Zakłada się kleszczyki na więzadło jajnikowe i podwiązuje jajowody. W dalszej kolejności odcina się wydobyty z torebki jajnikowej jajnik i na powstały kikut więzadła oraz tętnicy jajnikowej zakłada się przewiązkę. Podobnie postępuje się z jajnikiem przeciwnym. Później zakładamy przewiązki na trzon i szyjkę maciczną, po czym pomiędzy przewiązkami odcinamy macicę. Po wycięciu macicy szyje się powłoki brzuszne oraz skórę.
Wydobycie rogu macicy
Założenie kleszczyków na więzadło jajnikowe (c), podwiązanie jajowodów (a). Widoczna jest torebka jajnikowa (b).
Odcięcie jajnika
Podwiązanie kikuta więzadła i tętnicy jajnikowej
Podwiązanie i odcięcie przeciwnego jajnika
Założenie przewiązek na trzon i szyjkę maciczną
Rana pooperacyjna długości 3 cm
1. Kiedy można podjąć próbę leczenia?
- próba leczenia zachowawczego może dotyczyć suki z otwartym ropomaciczem
- leczenie powinno być nieustannie kontrolowane laboratoryjnie - cytologia + badania krwi + USG
- próbę leczenie można podjąć gdy nie występują objawy innych schorzeń, właściciel jest świadomy zagrożenia i kosztów leczenia oraz leczenie należy prowadzić w osłonie antybiotykowej
2. Tryb postępowania:
-otwarcie szyjki macicznej i zapewnienie opróżnienia macicy - prostaglandyna F 2-alfa, prostaglandyna E1 (Misoprostol) lub algepriston
- zabezpieczenie przeciwbakteryjne - Ogólnie - antybiotyki o szerokim spektrum działania. Domacicznie - sulfonamid z trimetoprimem lub
antybiotyk (w zależności od wyników badania bakteriologicznego) lub wodny 0,5% roztwór jodu.
- zapewnienie regeneracji błony śluzowej macicy - wlewy domaciczne witaminy A, leki homeopatyczne
