• Tytuł : Jak działa mikroczip
• Dział: Weterynaria
• Kategoria : Identyfikacja psa
• Dodany : 03/04/07
• Ilość wyświetleń: 4620

Mikroczip jest urządzeniem pasywnym potrzebującym do aktywacji fal radiowych generowanych przez czytnik.

Mikrochip składa się z małego układu scalonego zaprogramowanego losowo wybranym 15 cyfrowym numerem. Układ scalony połączony jest z ferrytowym rdzeniem i kondensatorem, na który nawinięta jest miedziana cewkę odgrywająca rolę anteny.

Cały ten układ mierzący ok. 9mm x 1,5mm zatopiony jest w laserowo zaklejoną szklaną kapsułę, która wielkością odpowiada ziarenku ryżu i mierzy 12mm x 2.1mm

Transponder (mikroczip) aktywowany jest przez fale radiowe wysyłane przez czytnik. Po przetworzeniu przez mikroprocesor fala radiowa zawierająca zakodowany numer mikroczipa wysyłana jest z powrotem do skanera, który ją dekoduje i wyświetla w postaci numeru identyfikacyjnego na ekranie cała procedura trwa mniej niż 40 milisekund.

Odległość odczytu przy użyciu standardowego czytnika waha się w granicach od 5 cm do 20 cm i uzależniona jest głównie od rozmiaru jego anteny. W najczęściej stosowanych czytnikach kieszonkowych nie przekracza jednak 10 cm.

Ze względu na to, że mikroprocesor nie potrzebuje wymiennych źródeł zasilania ani części, które podlegają wymianie można stwierdzić, że jego sprawne działanie trwa dziesiątki lat, a na pewno dużo dłużej niż życie przeciętnego zwierzęcia.

Mikroprocesory dostarczają stałej, unikalnej pod względem kodu identyfikacji, która nie traci swej wartości wraz z upływem czasu ani się nie wybarwia tak jak tatuaże.

Implantacja mikroprocesora odbywa się za pomocą igły przypominającej normalne igły do robienia zastrzyków o troszkę większej średnicy. Mikroczip fabrycznie umieszczony jest w igle i podczas iniekcji wypychany jest przez tłoczek specjalnej strzykawki.

bądź implantera, który swoim wyglądem przypomina pistolet.

Według World Small Animal Veterinary Association (WSAVA) oraz The Federation of European Companion Animal Veterinary Associations (FECAVA) dopuszczalne są dwa miejsca implantacji mikroczipa na ciele psa bądź kota. Transponder (microczip) jest implantowany podskórnie na grzbiecie pomiędzy łopatkami bądź podskórnie w środkowej części szyi po jej lewej stronie.

Zobacz film instruktażowy o implantacji mikroczipa (12 MB)

Dlaczego popieramy tylko implantację pomiędzy łopatkami?

Miejsce to powoduje zdecydowanie mniejszy dyskomfort dla naszego czworonoga, a ze względu na swoje anatomiczne usytuowanie obniża ryzyko ewentualnej migracji.

Implantacja pomiędzy łopatkami

Według doświadczenia lekarzy brytyjskich i amerykańskich oraz tych którzy znakują setki psów i kotów rocznie, identyfikacja między łopatkami jest dużo bezpieczniejsza i w porównaniu do implantacji po lewej stronie szyi cechuje się dużo niższym ryzykiem ewentualnych powikłań, jak również migracji mikroczipa w pierwszych 3 tygodniach od implantacji. Na terenie Wielkiej Brytanii,Irlandii oraz USA identyfikacja po lewej stronie szyi jest niedozwolona.

Zdjęcie RTG migrującego mikroczipa zaimplantowanego po lewej stronie szyi

Sam zabieg implantacji jest bezbolesny i zwykle zwierzę reaguje na to w taki sam sposób jak na normalny zastrzyk.

Mikroprocesor jest biokompatybilny i nie powoduje żadnych reakcji alergicznych. Dla dodatkowej ochrony przed migracją w ciele zwierzęcia niektórzy producenci powlekają mikroczipy związkami polimerów, które pomagają na odpowiednie usadowienie się implantu i jego zakotwiczenie w tkankach podskórnych.

Psy i koty identyfikuje się podczas ich pierwszych szczepień. Na zachodzie hodowcy wszczepiają mikroprocesor pomiędzy 5 a 8 tygodniem życia. Oczywiście identyfikację można przeprowadzić również w późniejszym okresie.

Autor artykułu i zdjęć:

Polskie Towarzystwo Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt
http://www.identyfikacja.pl