| Historia rasy |
Historia rasy wywodzi się ze średniej wielkości psów (tak jak pierwotne akity), jakie towarzyszyły emigrantom z wyspy Honsyu (główna wyspa Japonii) na wyspę Hokkaido w okresie Kamakura (około 1140 roku), kiedy to dokonano administracyjnych przesiedleń ludności między Hokkaido a regionem Tohoku. Kiedy w 1937 roku rasę uznano za "pomnik przyrody", nadano jej nazwę pochodzącą od tego regionu. Chociaż tak naprawdę, ich dokładne pochodzenie nie jest znane. Wiadomo, że przybyły do Japonii ponad 3 tysiące lat temu wraz z Ainami. Od tego czasu psy te przystosowały się do tamtejszych warunków, ale nie zmieniły zbytnio przez wieki. Dziś uznaje się, że to najstarsza wyodrębniona, japońska rasa. Zanim jednak nadano jej nową nazwę, psy w tym typie znane były właśnie jako "Ainu-Ken", gdyż używali ich Ainowie - pierwotni mieszkańcy wyspy Hokkaido, którzy wyhodowali je do polowań na niedźwiedzie i inną grubą zwierzynę. Do dziś nazwa ta dosyć silnie funkcjonuje na Dalekim Wschodzie.
Wpływ na wygląd hokkaido miały warunki fizyczne wyspy, z długą zimą i obfitymi opadami śniegu. Psy te wykazują wielką odporność i wytrzymałość na niesprzyjające warunki pogodowe. Hokkaido należą do jednej z sześciu narodowych ras Japonii, a wykazie ras znajdują się w grupie V - "szpice i psy ras pierwotnych" w sekcji piątej - "szpiców azjatyckich". Nazwa według wzorca FCI - brzmi Hokkaido, ale w obiegu hodowców w Europie i na świecie można spotkać też nazwy: Ainu, Ainu Ken, Ainu Inu, Hokkaido - ken, Hokkaido Inu, Hokkaido Ken, i odpowiednio: Pies Ainów, Ainu Hund, Ainu Dog, Hokkaido Hund, Hokkaido Dog. Japońscy hodowcy wbrew wzorcowi zalecają nazwę Ainu.
W Japonii rasa ciągle jest odtwarzana, po tym jak po wojnie zostało ich tylko kilka sztuk. Zostały wytrzebione - wojenną zawieruchą, nadmiernym wykorzystywaniem i w dużej mierze po prostu zjedzone. Ainu jest oczkiem w głowie tamtejszych hodowców, jako jedna z niewielu ichniejszych ras, która zachowała jeszcze swoje pierwotne cechy myśliwskie. U Akit czy Shib już dawno zrezygnowano z prób pracy, wierząc, że większość z psów tych ras zatraciła już w dużej mierze swój pierwotny instynkt. Natomiast Hokkaido wciąż są trenowane, używane do polowań, a o przydatności rasy świadczą nie tyle wystawowe noty, co zdrowie i punktacje na licznych próbach prac - na NIEDZWIEDZIACH.
Nie są to oczywiście próby kończące się śmiercią tych zwierząt, bo zwierzęta są w klatkach lub w odległości od psów. Ocenia się typy zachowań hokkaido, ich reakcje tropu, myśliwskiego instynktu, umiejętność zaganiania, chęć pracy i współpracy w parze. (Japońskie psy zawsze pracowały parami - jeden zaganiacz (z reguły pies) i jeden atakujący z zaskoczenia (z reguły suka). Hokkaido w naturalnych warunkach nawet dziś wie, w jaki sposób jednym ruchem szczęk unieruchomić i zabić np. dorosłego jelenia. W Japonii jest więc obecnie około 14 hodowli hokkaido, z czego tylko kilka zezwala na eksport psów tej rasy do innych krajów.
Psy z najlepszych linii myśliwskich, o doskonałym charakterze, i niezawodnym myśliwskim nosie - mogą kosztować nawet do 6000 dolarów. Istnieją też specjalne związki hodowców-weterynarzy-psich genetyków, genelogów i sympatyków - mające na celu ochronę psów ras japońskich. Związki te niekoniecznie współpracują z FCI, ale robią dla rasy niewspółmiernie więcej. Najważniejsze z tych organizacji to: Nippon Kennel Club (Hokkaido-Ken Natural Association), The Corporate Society for the Conservation of the Hokkaido Dog Natural Monument oraz Hokkaido-Inu Association.
Autor artykułu:
Hodowla psów rasy Hokkaido
Running Morpheus Kennel
http://www.hokkaido.info.pl
|
