• Tytuł : Rys historyczny - identyfikacja
• Dział: Psie porady
• Kategoria : Identyfikacja psa
• Dodany : 12/12/06
• Ilość wyświetleń: 2029

W późnych latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku Nowojorski Racehorse Board stawił czoła olbrzymiemu zjawisku, jakim były oszustwa ubezpieczeniowe, w których właściciele ubezpieczonych zwierząt wyłudzali odszkodowanie za podstawione rasowe konie, które nimi w rzeczywistości nie były.

W odpowiedzi na ten problem poproszono ekspertów od elektroniki, aby stworzyli wszczepialne urządzenie, które w sposób unikalny i trudny do podrobienia nada będzie identyfikowało zwierzę i nada mu tożsamość.

Wynikiem przeprowadzonych badań i testów był mikroprocesor oparty na starej wojskowej technologii radiowej w kształcie pastylki o wielkości cukierka M&M, który był wszczepiany chirurgicznie przy użyciu skalpela.

Postęp w rozwoju elektroniki i jej miniaturyzacja doprowadziły do wyprodukowania układu scalonego, który można było umieścić w kapsule wielkości ziarna ryżu zbudowanej z biokompatybilnego szkła.

Początki identyfikacji za pomocą mikroprocesorów w Europie sięgają przełomu lat 80 i 90, jednakże w tamtych czasach odbywała się ona bez szczególnego zaangażowania i prowadzona była w sposób wybitnie chaotyczny.

Brak standardów oznakowywanie zwierząt mikroprocesorami, które nie były ze sobą kompatybilne i mogły być odczytywane tylko przez czytniki produkującej je firmy, to tylko niektóre z wielu przykładów.

Na rynku obecne były tylko mikroprocesory o kodzie odczytywanym wyłącznie przez czytniki produkującej je firmy.

Doprowadzało to do paradoksalnych sytuacji, w których pies, nie mógł być zidentyfikowany, gdyż czytnik był produkcji innej firmy, niż sam mikroprocesor. Pies był uznawany za bezdomnego i poddawany eutanazji, bądź przeznaczany do adopcji. Zdarzały się sytuacje, gdzie jeden pies był kilkakrotnie znakowany chipami różnych firm i jednocześnie rejestrowany w różnych bazach danych.

Początkowe zamieszanie na rynku identyfikacyjnym i problemy wynikłe z braku kompatybilności doprowadziły do zniechęcenia w środowisku weterynarzy i hodowców, a nawet wstrzymania działań dążących do dalszej promocji tej idei.

Uporządkowanie tego problemu zajęło kilka dobrych lat. W 1994 roku zawarto porozumienie pod dyrektywami FECAVA pomiędzy producentami identyfikatorów wynikiem czego utworzono standard FECAVA (FDXA). Mikroprocesor opisany był przez 10 cyfrowy alfanumeryczny kod np 123456789.A

Machina zmian zapoczątkowała proces rozwoju następnego standardu tworzonego pod skrzydłami Międzynarodowej Organizacji Normalizacji - ISO.

Doprowadziła to w 1996 roku do uzgodnienia iż nowy standard tworzony będzie przez dwie kluczowe technologie FDXB i HDX i opisany jako ISO 11784/11785 (FDXB). Mikroprocesory w tym standardzie posiadają 15 cyfrowy numer np 977000089021345 gdzie pierwsze trzy cyfry 977 opisują kod producenta nadany przez instytu ICAR (International Comittee for Animal Recording) bądź kod kraju według listy kodów ISO.

Od swojego oficjalnego zatwierdzenia w 1997 roku standard ISO sukcesywnie zaczął wypierać z rynku europejskiego mikroprocesory typu FECAVA a październik 1998 roku stał się oficjalną datą zaprzestania identyfikacji za pomocą tego standardu.

Okres ten przedłużył się jednak w wielu krajach i np. w Wielkiej Brytanii trwał aż do 2000 roku. Niektóre kraje takie jak USA do dzisiaj używają mikroprocesorów FECAVA a standard ISO jest tam zakazany.

Aby chronić kilka milionów zwierząt, które zostały już oznakowane mikroprocesorami FECAVA nowe czytniki muszą oprócz standardu ISO FDXB odczytywać również technologię FECAVA FDXA. Wprowadzenie ISO było bardzo ważnym krokiem wynikiem, którego jest dzisiejsze olbrzymie tempo rozwoju identyfikacji zwierząt towarzyszących na całym Świecie.

Autor artykułu:

Polskie Towarzystwo Rejestracji i Identyfikacji Zwierząt
http://www.identyfikacja.pl