pies, rasy psów, hodowle   
Nasze konto NK
Nasze artykuły
  • Tytuł : Film - Czterej pancerni i pies
  • Dział: Kultura i sztuka
  • Kategoria : Psy w filmie
  • Dodany : 04/11/07
  • Ilość wyświetleń: 11316

Psy w filmie

Tytuł:
Czterej pancerni i pies


Gatunek: przygodowy, wojenny

Czas trwania odcinka: 60 min.

Data premiery: 25 września 1966

Liczba odcinków: 21 (3 sezony)

Reżyseria:

Konrad Nałęcki
Andrzej Czekalski

Scenariusz:

Maria Przymanowska
Janusz Przymanowski
Stanisław Wohl

Główne role:

Roman Wilhelmi
Franciszek Pieczka
Janusz Gajos
Włodzimierz Press
Wiesław Gołas
Pola Raksa
Małgorzata Niemirska


O filmie

Serial ten był kręcony i emitowany pierwotnie w trzech seriach w latach 1966, 1969 i 1970, a następnie, aż do roku 1989 praktycznie co roku wznawiany w polskiej telewizji w paśmie programów dla dzieci i młodzieży. Premiera serialu miała miejsce 9 maja 1966 o godz. 20:00. Na bazie popularności filmu wydano również na początku lat 70. książkę rozszerzoną o dalsze przygody bohaterów oraz komiks.

Film odniósł niebywały sukces, był wielokrotnie wznawiany i bez przesady można powiedzieć, iż wychowało się na nim kilkanaście roczników młodych Polaków naśladujących postaci z filmu w zabawach na podwórku. Film był również intensywnie eksploatowany propagandowo. W szkołach urządzano na jego temat akademie, przedstawienia teatrzyków szkolnych i omawiano na lekcjach. Zakładano również dla młodzieży Kluby Pancernych, w których legenda filmu służyła szkoleniu patriotyczno-obronnemu oraz poznawaniu historii najnowszej. Do dnia dzisiejszego (2007) w Białej Nyskiej jedna z ulic nosi nazwę Czterech Pancernych (podobno psa pominięto ze względu na długość nazwy).

Czterej pancerni i pies

Czterej pancerni i pies

Czterej pancerni i pies

Postacie były grane w filmie tak sugestywnie, że publiczność traktowała je niemal jak swoich bliskich. Młodsza część widowni kochała się w Janku oraz Marusi, a wszyscy żyli przeżyciami swoich ulubionych bohaterów. Film często wywoływał wśród publiczności prawdziwe łzy wzruszenia.

Pies Szarik

W języku rosyjskim Szarik oznacza kuleczkę, krwinkę lub balonik. W języku potocznym oznacza również szare komórki lub psa podwórkowego - "burka". W samym serialu imię to jest tłumaczone jako kuleczka.

Był to owczarek niemiecki, który należał do Janka i został mu podarowany przez Starego w pierwszym odcinku. Szarik odznaczał się inteligencją i odwagą. Wielokrotnie uratował załogę "Rudego" przed niechybną śmiercią.

Już w drugim odcinku, po konflikcie z kucharzem, kapralem Kucharkiem, Pułkownik zdecydował o wpisaniu Szarika na listę prowiantową jednostki (historia z kością dla Szarika i wylądowaniem kucharza w kotle z kartoflami). Przed nalotem podczas wydawania kurażu (tuż przed nalotem w wyniku którego ginie kucharz) wydawana jest też porcja dla Szarika. W trzecim odcinku (pt. "Gdzie my - tam granica"), na rozkaz Pułkownika, Szarik został wpisany do stanu brygady, czego praktyczną korzyścią było prawo do porcji jedzenia z kuchni wojskowej.

Szarik - Czterej pancerni i pies

Szarik - Czterej pancerni i pies

Szarik - Czterej pancerni i pies

W rzeczywistości rolę Szarika odtwarzały trzy różne psy tej samej rasy - najczęściej był to Trymer - pies milicyjny, który oblał egzamin z tropienia i miał być wycofany ze służby ze względu na niskie wskaźniki agresji. Ale na planie filmowym był "genialny". Inne to Spik i Atak. Ten ostatni był silnym i pobudliwym psem i nadawał się do scen wymagających wysiłku i kondycji. Wyglądem różnił się od Trymera, dlatego przed zdjęciami musiał być charakteryzowany w zakładzie fryzjerskim. Dziś jeden z tych psów stoi wypchany w jednostce szkolenia psów policyjnych w Sułkowicach.

W dziejącej się nad syberyjską rzeką Ussuri części pierwszego odcinka "Załoga" Szarik jest jeszcze szczeniakiem. W scenie z tygrysem jego rolę gra szczeniak jamnika szorstkowłosego lub spaniela. W scenie w chacie myśliwskiej Szarikiem jest inny pies - nie jest to ani szczeniak owczarka niemieckiego, ani jamnika, ani spaniela.


Autor artykułu:

Artykuł przygotowany na podstawie informacji dostępnych na
stronie wikipedia.pl

Zdjęcia pochodzą z serwisu filmpolski.pl

Dalsze rozpowszechnianie, kopiowanie w części lub w całości bez zgody autora tekstu - zabronione


dodajdo