| Nasze artykuły |
- Tytuł : Zaburzenia emocjonalne, urazy psychiczne u dzieci, domy dziecka a dogoterapia
- Dział: Dogoterapia
- Kategoria : Dogoterapia - kilka słów...
- Dodany : 15/10/07
- Ilość wyświetleń: 1737
Wiele dzieci w pewnym momencie swojego życia napotyka trudności, którym nie są w stanie sprostać. Źródła takich wydarzeń są różne, czasami jest to rozwód, a czasami śmierć jednego czy obojga rodziców, czy inne dramatyczne przeżycia. W naszej rzeczywistości dzieci coraz częściej stają się świadkami popełnianych przestępstw, nierzadko są to zbrodnie dokonywane przez lub na ich najbliższych.
Pies w takich stanach stanowi bardzo istotny element wspomagający właściwą terapię. Dziecko łatwiej opowiada o swoich problemach w obecności psa, następuje tutaj przekierowanie. Pies o wiele szybciej zdobędzie zaufanie dziecka, niż terapeuta czy rodzice, w przypadku, których prawidłowe relacje mogą być często zakłócone.
Dziecko w trudnej sytuacji znajduje oparcie w swoim psie. Staje się on dla niego przyjacielem, w momencie kiedy czuje się zagubione i samotne. Przechodząc kryzys dziecko wybiera sobie jakiś przedmiot, na który przenosi swoje uczucia. W sytuacji gdy przedmiot może zastąpić żywa istota-pies, nie tylko czuje się ono bezpieczniej, ale również uczy się, że miłość może być odwzajemniona, co wzbogaca emocjonalnie i poprawia relacje ze światem zewnętrznym.
Pies ma szczególne znaczenie w trakcie terapii dzieci wykorzystywanych seksualnie i maltretowanych. W tych przypadkach sam dotyk stanowi dla ofiary barierę często nie do pokonania. Głaskanie, przytulanie psa jest źródłem przyjemności. Nie niesie ze sobą negatywnych skojarzeń, daje poczucie bezpieczeństwa. Dzięki temu dziecko uczy się, że dotyk może być przyjemny i nie powodować okaleczeń zarówno fizycznych jak i psychicznych. Pozwala to po pewnym czasie nabrać ponownie zaufania do ludzi i odzyskać równowagę emocjonalną.
Psychiatrzy i psycholodzy są zgodni co do tego, że obecność psa w przypadku dzieci po traumatycznych przeżyciach przyczynia się do pozostawienia w ich psychice mniejszych okaleczeń, niż w przypadku tych samych dzieci pozbawionych takiego kontaktu.
Mieszkańcy domów dziecka stanowią inną, ale nie mniej ważną grupę, dla której dogoterapia daje wiele pozytywnych rezultatów. Na pozór są to dzieci wiodące normalne życie, ale tak naprawdę każde z nich, to również osobna historia i dramat. Żyją w miejscu, gdzie nie mogą mieć swojego pupila. W szkole słyszą opowieści innych dzieci o ich zwierzętach. Czują się przez to gorsze, pozbawione czegoś co musi być ważne, a czego nie znają. W tym wypadku pies staje się bodźcem pobudzającym rozwój sfery emocjonalnej, często zaburzonej u dzieci pozbawionych rodziny.
Ma to szczególne znaczenie dla dzieci w domach dziecka, które na co dzień nie mają za dużo miłości, ciepła, czułości. Już jako dorośli ludzie podkreślają, że po takich doświadczeniach z dzieciństwa nie potrafią okazywać uczuć, mówić o nich.
Autor artykułu i zdjęć:
Fundacja Razem w Świecie
http://www.dogoterapia.com.pl
Dalsze rozpowszechnianie, kopiowanie w części lub w całości bez zgody autora tekstu - zabronione
|
